Diagnoza choroby nowotworowej u psa lub kota sprawia, że wielu opiekunów zaczyna szukać wszystkiego, co mogłoby pomóc zwierzęciu. Jednym z pierwszych tematów staje się dieta.

„Naturalna”, „bezzbożowa”, „monoproteinowa”, „weterynaryjna”, „premium” czy „human grade”. Na opakowaniach karm dla psów i kotów znajdziemy wiele określeń, które mają przekonać nas, że wybieramy produkt najwyższej jakości. Problem polega na tym, że nie każde z tych haseł ma konkretną definicję, a atrakcyjna nazwa nie zawsze odpowiada rzeczywistej zawartości opakowania.

Sucha, mokra, domowa, a może mieszana? W przypadku psów nie istnieje jeden sposób żywienia, który będzie najlepszy dla każdego zwierzęcia. Dobra dieta powinna pokrywać zapotrzebowanie psa, odpowiadać jego wiekowi i aktywności, być dobrze tolerowana, a jednocześnie możliwa do stosowania przez opiekuna na co dzień. Wyjaśniamy, jak wybierać karmę, kontrolować porcje i rozsądnie podchodzić do suplementacji.

Czy kot powinien jeść wyłącznie mięso? Czy sucha karma rzeczywiście czyści zęby? Jak często podawać posiłki i po czym poznać dobrą mokrą karmę? Wokół żywienia kotów narosło wiele mitów, a część zasad przenoszonych z żywienia psów zupełnie nie pasuje do potrzeb tego gatunku. Wyjaśniamy, jak powinna wyglądać codzienna dieta zdrowego kota i na co zwracać uwagę przy wyborze sposobu żywienia.

Zaparcia u kotów są znacznie częstszym problemem, niż mogłoby się wydawać. Czasami zaczynają się niewinnie: kot załatwia się trochę rzadziej, kał staje się bardziej suchy, a w kuwecie pojawiają się jedynie małe, twarde fragmenty. Jeżeli jednak problem się powtarza, nie należy traktować go jako indywidualnej „urody” kota.

Żywienie młodego psa lub kota nie polega wyłącznie na wybraniu karmy z napisem „puppy” albo „kitten”. Szczenię i kocię nie są po prostu mniejszymi wersjami dorosłych zwierząt. Ich organizmy w krótkim czasie muszą zbudować kościec, mięśnie, narządy, układ nerwowy i odpornościowy. Potrzebują więc nie tylko odpowiedniej ilości jedzenia, ale także właściwych proporcji energii i składników odżywczych.

Refluks u psa to temat, który pojawia się coraz częściej. I trudno się dziwić, bo wielu opiekunów trafia do gabinetu z psem, który „dziwnie mlaska”, zjada trawę, odbija po posiłku, liże łapy albo w nocy zaczyna przełykać ślinę i chodzić niespokojnie po domu. Czasem są wymioty, czasem ulewanie, ale bardzo często objawy są dużo mniej oczywiste.

To właśnie sprawia, że refluks bywa mylony z wieloma innymi problemami. Z wybrednością, nudnościami, kaszlem, stresem, zjadaniem trawy „z przyzwyczajenia” albo zwykłym problemem żołądkowym. Tymczasem u części psów za tymi objawami stoi cofanie się treści żołądkowej do przełyku i podrażnienie jego błony śluzowej.

Przełyk nie jest przystosowany do kontaktu z kwasem żołądkowym, pepsyną, żółcią i enzymami trawiennymi. Jeżeli taka treść regularnie cofa się z żołądka, może pojawić się stan zapalny, ból, dyskomfort, niechęć do jedzenia, a z czasem także poważniejsze powikłania. Dlatego refluksu nie warto sprowadzać wyłącznie do „pies czasem ulewa”. To problem, który może realnie wpływać na komfort życia psa.

Dobra wiadomość jest taka, że u wielu pacjentów bardzo dużo można poprawić dobrze dobranym postępowaniem. Kluczowe są trzy elementy: diagnostyka u lekarza weterynarii, właściwie dobrana dieta i konsekwentny sposób karmienia. Przy refluksie nie chodzi tylko o to, jaka karma będzie najlepsza. Równie ważne jest to, ile razy dziennie pies je, jak duże są porcje, ile tłuszczu znajduje się w diecie, czy pies dostaje smaczki, gryzaki, resztki ze stołu i jak wygląda jego aktywność po posiłku.

Problemy z wątrobą u psów i kotów bardzo często rozwijają się po cichu i przez długi czas mogą dawać jedynie subtelne, niespecyficzne objawy. Pogorszenie apetytu, mdłości, ślinienie, spadek masy ciała czy nawracające problemy żołądkowo-jelitowe bywają pierwszym sygnałem, że organizm przestaje sobie radzić. Podczas webinaru z lek. wet. Aleksandrą Szubą rozmawialiśmy o tym, jak rozpoznawać choroby wątroby, jakie badania mają największe znaczenie oraz dlaczego odpowiednio dobrane żywienie jest jednym z kluczowych elementów wspierających pacjentów hepatologicznych.

Wymioty „raz na kilka dni”, wybiórczość pokarmowa, nocne mlaskanie czy ciche chudnięcie – u kota to rzadko przypadek. Objawy ze strony przewodu pokarmowego są często subtelne, przewlekłe i łatwe do zbagatelizowania. Tymczasem mogą być pierwszym sygnałem poważnych zaburzeń – od nietolerancji pokarmowej, przez choroby zapalne jelit, aż po schorzenia trzustki czy wątroby. W tym artykule wyjaśniam, które objawy naprawdę wymagają uwagi, jak je interpretować i kiedy nie warto czekać.

Nowości z ECVIM-CA 2025 – najnowsze odkrycia w żywieniu i suplementacji psów i kotów

Jak zmienia się podejście do dietoterapii psów i kotów? Co nowego wiemy o wpływie żywienia na choroby nerek, jelit i metabolizm? W trakcie tegorocznej konferencji ECVIM-CA 2025 zaprezentowano najnowsze badania i praktyczne strategie żywieniowe, które mogą zmienić sposób prowadzenia terapii żywieniowej zwierząt towarzyszących.

Ten wpis jest podsumowaniem webinaru „Nowości z ECVIM-CA 2025”, w którym omówiono najważniejsze doniesienia naukowe oraz ich praktyczne znaczenie w codziennej pracy lekarzy weterynarii i dietetyków zwierząt.