Dobre żywienie psa lub kota nie sprowadza się do wyboru karmy z ładną etykietą czy wysoką zawartością mięsa. Liczy się jakość surowców, sposób bilansowania receptury, stopień przetworzenia, ale przede wszystkim to, czy dieta odpowiada potrzebom konkretnego    zwierzęcia.

Diagnoza choroby nowotworowej u psa lub kota sprawia, że wielu opiekunów zaczyna szukać wszystkiego, co mogłoby pomóc zwierzęciu. Jednym z pierwszych tematów staje się dieta.

Bichon frisé to rasa wywodząca się z rejonu basenu Morza Śródziemnego. Jej przodkami były dawne spaniele wodne typu barbet, od których pochodzi również nazwa „bichon” wywodząca się od określenia „barbichon”. Rasa należy do grupy biszonów, do której zaliczają się także maltańczyk, hawańczyk i bolończyk.

Kot ma krótki i stosunkowo prosty przewód pokarmowy. Nie produkuje amylazy ślinowej, ma ograniczoną zdolność trawienia skrobi i nie reguluje metabolizmu glukozy do jej podaży. W przeciwieństwie do psa, kot jest bezwzględnym mięsożercą.

Mops to jedna z najstarszych ras psów do towarzystwa. Pierwsze wzmianki o psach przypominających mopsy pochodzą z około 400 roku p.n.e. Za ich przodków uznaje się  mastify tybetańskie, a w późniejszym czasie szpice miniaturowe przywiezione z Chin.

Przez wieki mopsy były ulubieńcami europejskiej arystokracji, szczególnie w Anglii. Do dziś cenione są za przyjazne usposobienie i niewielkie rozmiary. American Kennel Club (AKC) oficjalnie uznał rasę w 1885 roku.

„Naturalna”, „bezzbożowa”, „monoproteinowa”, „weterynaryjna”, „premium” czy „human grade”. Na opakowaniach karm dla psów i kotów znajdziemy wiele określeń, które mają przekonać nas, że wybieramy produkt najwyższej jakości. Problem polega na tym, że nie każde z tych haseł ma konkretną definicję, a atrakcyjna nazwa nie zawsze odpowiada rzeczywistej zawartości opakowania.

Sucha, mokra, domowa, a może mieszana? W przypadku psów nie istnieje jeden sposób żywienia, który będzie najlepszy dla każdego zwierzęcia. Dobra dieta powinna pokrywać zapotrzebowanie psa, odpowiadać jego wiekowi i aktywności, być dobrze tolerowana, a jednocześnie możliwa do stosowania przez opiekuna na co dzień. Wyjaśniamy, jak wybierać karmę, kontrolować porcje i rozsądnie podchodzić do suplementacji.

w czasach Imperium Bizantyjskiego, a do Chin trafiły za panowania dynastii Tang. Pierwsze wzmianki o rasie pochodzą z około 625 roku naszej ery. Psy te były hodowane głównie jako psy do towarzystwa oraz pokojowe pupile chińskich i tybetańskich dworów. Prawdopodobnie współczesne shih-tzu powstały ze skrzyżowania psów tybetańskich, takich jak lhasa apso, z pekińczykami lub mopsami. Po 1900 roku populacja rasy poza Chinami była bardzo niewielka i opierała się jedynie na kilkunastu psach. Shih-tzu trafiły do Stanów Zjednoczonych podczas II wojny światowej, jednak American Kennel Club oficjalnie uznał rasę dopiero w 1969 roku. Obecnie shih-tzu są popularnymi psami rodzinnymi i towarzyszącymi na całym świecie.

Czy kot powinien jeść wyłącznie mięso? Czy sucha karma rzeczywiście czyści zęby? Jak często podawać posiłki i po czym poznać dobrą mokrą karmę? Wokół żywienia kotów narosło wiele mitów, a część zasad przenoszonych z żywienia psów zupełnie nie pasuje do potrzeb tego gatunku. Wyjaśniamy, jak powinna wyglądać codzienna dieta zdrowego kota i na co zwracać uwagę przy wyborze sposobu żywienia.

Zaparcia u kotów są znacznie częstszym problemem, niż mogłoby się wydawać. Czasami zaczynają się niewinnie: kot załatwia się trochę rzadziej, kał staje się bardziej suchy, a w kuwecie pojawiają się jedynie małe, twarde fragmenty. Jeżeli jednak problem się powtarza, nie należy traktować go jako indywidualnej „urody” kota.

Cavalier king charles spaniele to rasa psów o bardzo długiej historii, sięgającej XV wieku. Psy przypominające współczesne cavaliery pojawiały się na dawnych obrazach i były ulubieńcami europejskiej arystokracji. Rasa wywodzi się od małych psów do towarzystwa, a nie od psów myśliwskich. Szczególną popularność zdobyła na dworze króla Karola I oraz jego syna Karola II, od którego imienia pochodzi nazwa rasy.

Małe psy mają niewielkie rozmiary, ale równie duże potrzeby jak przedstawiciele ras większych. Może się to wydawać zaskakujące, jednak mimo znacznie niższego całkowitego dziennego zapotrzebowania energetycznego, w przeliczeniu na kilogram masy ciała potrzebują więcej kalorii niż psy ras średnich i dużych.

Quentin w tym roku kończy 7 lat i przez większość życia był karmionym głównie suchą karmą, a mokra pojawiała się okazjonalnie jako przysmak. Regularne wizyty u lekarza weterynarii nie wskazywały większych problemów zdrowotnych. Sytuacja zmieniła się, kiedy Quentin zaczął mieć trudności z oddawaniem moczu. Początkowo były to pojedyncze sytuacje załatwienia się poza kuwetą, które nie wzbudzały większego niepokoju. Niestety z czasem objawy zaczęły się nasilać i obejmowały: częstsze wizyty w kuwecie, wyraźny dyskomfort oraz coraz większe problemy z oddawaniem moczu

Papillon to niewielka rasa psów do towarzystwa, której historia sięga XVI wieku. Prawdopodobnie wśród przodków papillonów były spaniele w odmianie toy lub karłowatej. Sama nazwa „spaniel” wywodzi się od Hiszpanii jako przypuszczalnego kraju ich pochodzenia. Papillony na obrazach zaczęły pojawiać się już w XVI wieku. Początkowo przedstawiano je z opadającymi uszami (odmiana phalène), jednak z czasem większą popularność zdobyły psy o charakterystycznych stojących uszach przypominających skrzydła motyla, od których pochodzi nazwa rasy. Obecnie obie odmiany uszu są uznawane za zgodne ze wzorcem i mogą występować nawet w jednym miocie. W Stanach Zjednoczonych rasa została oficjalnie zarejestrowana przez American Kennel Club w 1935 roku. Papillony są przede wszystkim psami do towarzystwa, choć wykorzystywane są również w dogoterapii

Kolagen to jeden z najpopularniejszych składników suplementów na stawy. Bardzo często można spotkać się z informacją, że odbudowuje chrząstkę stawową. Czy rzeczywiście tak jest?

Żywienie młodego psa lub kota nie polega wyłącznie na wybraniu karmy z napisem „puppy” albo „kitten”. Szczenię i kocię nie są po prostu mniejszymi wersjami dorosłych zwierząt. Ich organizmy w krótkim czasie muszą zbudować kościec, mięśnie, narządy, układ nerwowy i odpornościowy. Potrzebują więc nie tylko odpowiedniej ilości jedzenia, ale także właściwych proporcji energii i składników odżywczych.

Mela to 10-letnia sunia rasy yorkshire terrier, która jak mówi jej opiekunka od zawsze miała jedną „supermoc”: była niezwykle wybredna. Codziennością było przygotowywanie kilku różnych posiłków i niekończące próby zachęcania do jedzenia z nadzieją, że tym razem coś przypadnie do gustu. Najczęściej jednak kończyło się jedynie na krótkim powąchaniu miski i odejściu bez choćby jednego kęsa.

Wybór karmy dla kota nie powinien opierać się na wyglądzie opakowania, popularności marki ani hasłach marketingowych. Określenia takie jak „naturalna”, „premium”, „holistyczna”, „bezzbożowa” czy „weterynaryjna” często brzmią przekonująco, ale same w sobie nie są wystarczającym kryterium oceny jakości produktu.

Biegunki, wzdęcia, przelewanie w brzuchu, gazy, odbijanie, okresowe wymioty po posiłku albo nawracający świąd skóry bardzo często są wrzucane do jednego worka pod nazwą „wrażliwy żołądek”. A ja zawsze wolę zatrzymać się krok wcześniej i zadać pytanie: na co konkretnie reaguje organizm psa?