Refluks to problem, który jest stosunkowo popularny wśród ludzi i niestety może pojawić się także u psów, w każdym wieku — zarówno u szczeniąt, jak i u psów dorosłych. Refluks to nazwa, która określa cofanie się treści pokarmowej z dalszych, do wcześniejszych odcinków układu pokarmowego. U ludzi najczęściej mówimy o refluksie żołądkowo-przełykowym, czyli cofaniu się kwaśnej treści z żołądka do przełyku; natomiast u psów częstszym problemem jest refluks dwunastniczo-żołądkowy, czyli cofanie się treści z początkowego odcinka jelita z powrotem do żołądka. Sporadyczne występowanie tego zjawiska nie powinno być niepokojące, jednak w przypadku, kiedy refluks występuje często, może dojść do podrażnienia błony śluzowej przewodu pokarmowego i obniżenia komfortu życia zwierzaka. Wczesne rozpoznanie i odpowiednie zarządzanie dietą pozwala znacząco załagodzić problem.

Jak zauważyć refluks u psa? Jakie są jego przyczyny? Jak wygląda żywienie psa z refluksem? Opowiadamy o tym w dalszej części wpisu — zapraszamy do lektury.

Refluks u psa — co to jest?

Treść pokarmowa po zjedzeniu posiłku powinna przesuwać się w jednym kierunku — w stronę jelit. Czasami zdarza się jednak, że dochodzi do refluksu, czyli cofania się treści pokarmowej wbrew naturalnemu kierunkowi. Zarzucanie treści pokarmowej do odcinków układu pokarmowego położonych wcześniej może pojawić się zarówno na poziomie żołądek-przełyk, jak i później: na poziomie dwunastnica-żołądek. W pierwszym z przypadków mówimy o refluksie żołądkowo-przełykowym, a w drugim o dwunastniczo-żołądkowym. U psów znacznie częściej występuje ta druga forma, jednak cofanie się treści żołądkowej do przełyku również się zdarza. Oba rodzaje refluksu mogą występować jednocześnie — wtedy nazywamy to refluksem dwunastniczo-żołądkowo-przełykowym.

Refluks może prowadzić do podrażnienia błony śluzowej przełyku, zaburzeń trawienia, dyskomfortu i bólu, wymiotów i odbijania, spadku apetytu, a w przewlekłych i ciężkich przypadkach — do utraty masy ciała ze względu na wymienione wcześniej objawy.

Jak już wspomnieliśmy, refluks, który pojawia się sporadycznie, nie stanowi zagrożenia dla zdrowia, jednak w postaci przewlekłej wymagane jest leczenie farmakologiczne.

Refluks u psa — objawy

Objawy refluksu dwunastniczo-żołądkowego, żołądkowo-przełykowego lub ich połączenia mogą zostać łatwo przeoczone, szczególnie jeśli występują sporadycznie, ponieważ bywają niespecyficzne i mogą kojarzyć się z innymi problemami trawiennymi. Najczęściej zaobserwować można:

• odbijanie, mlaskanie, nadmierne ślinienie;

• częste przełykanie śliny;

• niechęć do jedzenia;

• jedzenie posiłków z przerwami;

• przy cofaniu treści z dwunastnicy występują wymioty na czczo zawierające żółć (są żółte i spienione);

• dziwne, niespotykane wcześniej ruchy szyi (pies może intensywnie przełykać, ponieważ odczuwa dyskomfort);

• chrypka (jeśli problem jest przewlekły i przełyk oraz gardło są podrażnione kwaśną treścią i wymiotami);

• utrata masy ciała, zły stan okrywy włosowej (w przypadku problemu przewlekłego, kiedy układ pokarmowy jest podrażniony lub objęty stanem zapalnym i składniki odżywcze nie są odpowiednio przyswajane; kiedy pies nie ma apetytu).

Żywienie psa z refluksem

Choroby układu pokarmowego są ściśle powiązane z dietą — odpowiedni pokarm i sposób oraz częstotliwość podawania posiłków pomagają łagodzić objawy, regenerować błonę śluzową przewodu pokarmowego i zmniejszać stany zapalne.

Pies, który zmaga się z refluksem, powinien dostawać posiłki często (nawet 3-5 razy dziennie), ale w zmniejszonych porcjach. Pory karmienia powinny być stałe.

Dieta powinna być oparta o lekkostrawne i niskotłuszczowe produkty. Łatwo przyswajalne źródło białka pochodzenia zwierzęcego to oczywiście podstawa, w przypadku tego typu problemów warto zdecydować się na lekkostrawne i delikatne mięsa (np. drób czy królik), a unikać tłustych (np. wieprzowiny, baraniny). Pokarm powinien zawierać składniki przeciwzapalne i wspomagające regenerację, takie jak kwasy omega-3. W pożywieniu powinny znajdować się też wartościowe i lekkostrawne węglowodany, np. batat czy marchew oraz błonnik (inulina, psyllium). Bardzo ważna jest również strawność pokarmu i jego smakowitość, ponieważ przyswajanie składników odżywczych powinno być możliwie jak najbardziej ułatwione, pies powinien chętnie jeść, aby nie doszło do utraty kilogramów. Z tego względu najlepsza jest wysokojakościowa karma mokra lub dieta domowa opracowana przez specjalistę żywienia zwierząt.

Jeśli problem jest poważny i przewlekły, lekarz weterynarii może również zalecić farmakoterapię, preparaty osłonowe i suplementację pro/pre/synbiotykami.

Co jeszcze mogę zrobić, aby pomóc psu z refluksem?

Nie tylko jakość i częstotliwość podawania pożywienia jest istotna, ważny jest również sposób podania — najlepiej postawić psią miskę na lekkim podwyższeniu, aby zapobiec cofaniu się treści pokarmowej podczas jedzenia i ułatwić psu przełykanie.

Nie zabieraj psa na intensywne spacery zaraz po jedzeniu, przed wyjściem lub zabawą odczekaj pół godziny-godzinę po posiłku.

Choroby przewodu pokarmowego u psa często są powiązane ze stresem, dlatego zadbaj o to, aby Twój czworonożny przyjaciel był spokojny — zapewnij mu ciche miejsce do odpoczynku, nie narażaj go na sytuacje stresowe (np. przebywanie w zatłoczonych miejscach czy podróże samochodem, jeśli źle to znosi).

Pies, refluks, dieta — najczęściej zadawane pytania

Jakie jedzenie dla psa z refluksem?

Delikatne, lekkostrawne, wysokojakościowe i łatwo przyswajalne. Najlepiej unikać tłustych pokarmów, postawić na chude mięso (np. drób, królik).

Co nasila refluks u psa?

Ciężkostrawne, tłuste i przyprawione jedzenie — bezwzględnie nie można podawać psom resztek ze stołu. Czynnikami nasilającymi refluks mogą być również stres oraz nisko ustawiona miska z pokarmem.