Zatrucie pokarmowe u psa — objawy, pierwsza pomoc i leczenie

Zatrucia pokarmowe u czworonogów bardzo często wynikają z ich ogromnego apetytu i ciekawości świata, czasami przyczyną jest też nieświadomość opiekunów w kwestii produktów toksycznych dla zwierząt. Zagrożenie stanowią resztki ze stołu, zepsute jedzenie, rośliny i substancje chemiczne.

Każdy opiekun psa powinien być przygotowany na ewentualność zatrucia pokarmowego u swojego pupila, ponieważ w tym wypadku szybka reakcja jest kluczowa dla uratowania zdrowia, a nawet życia zwierzaka.

Stworzyliśmy ten wpis, aby poruszyć najważniejsze kwestie związane z zatruciami pokarmowymi u psów: objawy, pierwszą pomoc, leczenie i sposoby zapobiegania zatruciom.

Co może wywołać zatrucie u psa?

Zatrucia pokarmowe u naszych czworonożnych przyjaciół najczęściej pojawiają się w wyniku zjedzenia:

• zepsutego pokarmu, który bardzo często trafia do ich pyszczków podczas spacerów;
  
• ludzkiego jedzenia, które zawiera składniki toksyczne dla psów (np. czekoladę, cebulę, czosnek, winogrona, alkohol, dużą ilość przypraw, gotowane kości, ksylitol);
  
• niebezpiecznych substancji chemicznych (np. trutek na szczury lub ślimaki, chemii domowej, leków przeznaczonych dla ludzi);
  
• trujących roślin (np. konwalii majowej).

Objawy zatrucia u psa

Najczęstsze objawy zatrucia u psa dotyczą układu pokarmowego, należą do nich: biegunki (odchody mogą zawierać śluz i krew), wymioty, wzdęcia, brak apetytu, ból brzucha. Ostatni z wymienionych objawów może być trudny do zauważenia, dlatego trzeba zwracać uwagę na wszystkie odstępstwa od normalnego zachowania psa. W przypadku bólu zwierzak może stracić chęć do zabaw i spacerów oraz przyjmować nietypowe pozycje.

Objawy zatrucia mogą też być bardziej ogólne, niespecyficzne:

• osłabienie, apatia, potrzeba dłuższego odpoczynku;
  
• niechęć do aktywności fizycznej;
  
• ślinotok;
  
• odwodnienie (mniej elastyczna skóra, suchy nos i błony śluzowe);
  
• bladość błon śluzowych (najłatwiej zaobserwować blade dziąsła);
  
• gorączka;
  
• wzmożone pragnienie (polidypsja) i wydalanie moczu (poliuria; może pojawić się krew w moczu);
  
• objawy neurologiczne (drżenia mięśni, drgawki);
  
• omdlenia.

Każdy z tych objawów jest sygnałem alarmowym, który powinien zostać skonsultowany z lekarzem weterynarii. Zatrucie pokarmowe to nie tylko ryzyko podrażnienia układu trawiennego, to także ryzyko uszkodzeń narządów wewnętrznych, krwotoków, gwałtownego spadku poziomu glukozy we krwi itd. — reakcja musi być natychmiastowa.

Pies się zatruł — co robić?

Każdemu psu czasami zdarza się biegunka lub wymioty, nie zawsze jest to objaw poważnego zatrucia — zazwyczaj szybko przechodzą samoczynnie. Jeśli jednak utrzymują się długo (kilka dni); są częste i uporczywe; widzisz w kale lub wymiocinach krew; wiesz, że te niepozorne objawy mogą być wywołane zatruciem, bo widziałeś, że pies zjada coś podejrzanego — skontaktuj się z lekarzem weterynarii.

Jeśli widzisz u swojego zwierzaka inne niepokojące i rzadko spotykane objawy (jak np. drgawki; omdlenia) — niezwłocznie skorzystaj z pomocy lekarza weterynarii, udaj się do najbliższej lecznicy.

Jeśli wiesz lub podejrzewasz, co mogło wywołać zatrucie, koniecznie poinformuj o tym lekarza — zidentyfikowanie trującej substancji znacząco ułatwia leczenie. Poinformuj także o ogólnym stanie zdrowia psa, określ ramy czasowe spożycia toksycznej substancji, dokładnie opisz wszystkie objawy i odstępstwa od normalnego zachowania pupila.

Nie wywołuj wymiotów na własną rękę, bez uprzedniej konsultacji z profesjonalistą. Takie działanie może w niektórych sytuacjach spowodować więcej szkód niż pożytku (np. substancja żrąca może ponownie uszkodzić przełyk). Nie podawaj popularnej kiedyś wody utlenionej do wywołania wymiotów.

Jeżeli masz świadomość, że pies spożył coś, co może wywołać zatrucie, a w szczególności substancję silnie toksyczną (np. trutkę na ślimaki czy ksylitol) — nie czekaj na pierwsze objawy, od razu skonsultuj się z lekarzem weterynarii.

Nie podawaj leków dla ludzi i staraj się zachować spokój oraz zapewnić zwierzakowi komfortowe warunki. 

Zatrucie pokarmowe u psa — jak wygląda leczenie?

Kiedy pies z zatruciem pokarmowym trafia do lecznicy, lekarz może wdrożyć takie działania jak:

• wywołanie wymiotów (jeśli pies nie wymiotuje samoczynnie i są do tego wskazania),
• podanie odtrutki (po ustaleniu substancji, która wywołała zatrucie),
• podanie węgla aktywowanego (jest bezpieczny dla psów i można go podać również w domu, ale zawsze trzeba skonsultować zasadność tego rozwiązania i dawkę z lekarzem),
• płynoterapia (uzupełnienie elektrolitów i wody)
• podanie leków (np. przeciwwymiotnych, wspomagających pracę nerek i wątroby, przeciwdrgawkowych; leki mogą być podawane dożylnie),

• hospitalizacja (w ciężkich przypadkach, kiedy pies wykazuje objawy niewydolności narządów wewnętrznych, wstrząsu, neurologiczne lub jest mocno odwodniony).

Zapobieganie zatruciom pokarmowym u psów

Należy przechowywać groźne substancje poza zasięgiem psa. Leki i ludzkie jedzenie powinny znajdować się w wysokich szafkach, szufladach, zabezpieczonych pudełkach. To samo dotyczy wszystkich detergentów.

Nie można zostawiać resztek jedzenia na stole bez nadzoru, kiedy pies ma możliwość dostania się do nich. Oczywiście nie można też świadomie podawać pupilowi resztek z obiadu. 

Podczas spacerów trzeba zachować czujność i zwracać uwagę na to, czym interesuje się zwierzak. Jeśli wiesz, że Twój pies jest łakomczuchem i ma tendencję do zjadania śmieci lub roślin na dworze, rozważ zakładanie kagańca na czas spacerów.

Unikaj przynoszenia do domu roślin trujących dla zwierząt, nie sadź ich w swoim ogrodzie (lub zabezpiecz je tak, żeby pupil nie miał do nich dostępu). Jeśli masz ogród, w którym Twój pies może biegać luzem — nie używaj trutek i pestycydów.

Zwracaj uwagę na jakość pożywienia, które dajesz psu. Sprawdzaj daty ważności oraz skład.

Autor: Monika Snakowska
Zoodietetyczka i ekspertka Dogs Plate. Pomaga opiekunom i lekarzom świadomie wspierać zdrowie psów i kotów dzięki właściwie dobranemu żywieniu klinicznemu i profilaktycznemu.
W swoich artykułach łączy naukową wiedzę o żywieniu z praktycznym doświadczeniem w pracy ze zwierzętami – pokazując, że dobrze dobrana dieta to klucz do zdrowia i długiego życia pupila.